Η Συκιά είναι ένα γραφικό χωριό 1000 περίπου κατοίκων που είναι σχεδόν
σκαρφαλωμένο ολογυρίς του λόφου που βρίσκεται στην άκρη του κάμπου των
Μολάων και που συναντάμε στο αριστερό μας χέρι, όπως διασχίζουμε την Εθνική Οδό
Μονεμβασίας - Σπάρτης, στο ύψος του 14ου χιλιομέτρου.
Είναι ένα ιστορικό χωριό αφού η ύπαρξή του ανάγεται στα χρόνια της Ενετοκρατίας
και Τουρκοκρατίας.
Οι κάτοικοί του (όσοι παρέμειναν και δεν ξενιτεύτηκαν, ειδικά στον Καναδά),
ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, καλλιεργώντας τα σημερινά χρόνια ελιές και
εσπεριδοειδή, και σε μικρότερο βαθμό με την κτηνοτροφία, αλλά συνάμα ασκώντας κι
άλλα επαγγέλματα όπως: μηχανικών, υδραυλικών, ελαιοχρωματιστών κ.α.
Τα προηγούμενα χρόνια τα κύρια γεωργικά προϊόντα της περιοχής ήταν τα σύκα, τα
κρασιά και τα δημητριακά.
Εκ του γεγονότος ότι είχε πολλές συκιές, έλαβε και την ονομασία Συκιά (στη
δημοτική ) ή Συκέα (στην καθαρεύουσα).
Τα παλιά χρόνια λεγόταν Επταπύργιο, ένεκα των επτά πύργων που είχε, οι οποίοι
περιέβαλαν ολογυρίς το χωριό (αφού τότε ήταν μικρότερο), που σύμφωνα με τα
στοιχεία και τις ενδείξεις που υπάρχουν, ήταν οικοδομικά δημιουργήματα των Ενετών.
Σήμερα από τους επτά πύργους διασώζονται μετά βίας τρεις, οι δε άλλοι έχουν
καταστραφεί ολοσχερώς, προκειμένου να κατασκευαστούν στη θέση τους κατοικίες ή
να χρησιμοποιηθούν ως οικοδομικό υλικό οι πέτρες τους.
Στην πρώτη αριστερή εικόνα μας, βλέπουμε έναν από τους τρεις Πύργους που σώζεται το
μεγαλύτερο μέρος του, καθότι έχει μετατραπεί σε σπίτι, και βρίσκεται μόλις λίγα
μέτρα μετά την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στη δεξιά πλευρά της κατηφόρας, προς τη διέξοδο Μολάων.
Ο δεύτερος πάνω δεξιά, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού, όπως πηγαίνουμε
από Άγιο Νεκτάριο, στο δεξί μέρος του δρόμου, λίγο πριν φθάσουμε στην εκκλησία
της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (του παπα- Δεσποινάκη) και ο τρίτος, κάτω δεξιά,
βρίσκεται κοντά στην έξοδο του χωριού προς Άγιο Νεκτάριο και Μονεμβασιά, πάνω σχεδόν στο λόφο, στη συνοικία "Ρούγα".
Ο Πύργος αυτός ίσως είναι ο πλέον επιβλητικός των τριών, αφού μπορούμε ακόμη και σήμερα να διακρίνουμε στο δυτικό μέρος του, πάνω από το παράθυρο, τη ζεματίστρα ή καταχύστρα, που συνήθιζαν να ανοίγουν τα παλαιά χρόνια οι κατασκευαστές σε κάποια σημεία τους, προκειμένου να ρίχνουν μέσω αυτής ζεματιστό νερό, λάδι ή μολύβι στους επιτιθέμενους
Αξίζει τον κόπο να πεταχτεί κάποιος ως τη Συκιά για να γνωρίσει και να θαυμάσει από
κοντά τα ιστορικά αυτά μνημεία, καθώς και τα τόσα πολλά άλλα ακόμη που διαθέτει, όπως
τους Μυκηναϊκούς τάφους, που κοσμούν την όμορφη - γραφική Συκιά.
