Χαρούμενο βράδυ 
με ευτυχία χαμόγελο και αγάπη όνειρα γλυκά και όμορφο πρωινό ξύπνημα Πέμπτης σε όλη την παρέα.
με ευτυχία χαμόγελο και αγάπη όνειρα γλυκά και όμορφο πρωινό ξύπνημα Πέμπτης σε όλη την παρέα.Αναμνήσεις από τη γιαγιά μου.
Η πρωτη εικόνα ήταν η γιαγιά κατάκοπη και ιδρωμένη να τρέχει από τον κήπο που φρόντιζε, για να μας υποδεχτεί. Είχε ξυπνήσει αξημέρωτα για να μαγειρέψει,να ζυμώσει το ψωμί και να τα έχει όλα έτοιμα για τα παιδιά της,με εκείνο τον τρυφερό τρόπο που αντιλαμβανόταν μια γυναίκα της εποχής της τη φιλοξενία.
Αχ,ρε γιαγιά εκείνες οι μυρωδιές από τα φαγητά σου,στοιχειώνουν ακόμα τις αναμνήσεις μου.Εκείνα τα κεφτεδάκια με τη σάλτσα.Βούταγες το ψωμί στη σάλτσα και ένιωθες τη γεύση να σε πήμμυρίζει,τα κατημέρια σου που όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πιστεύω ότι θα φάω ποτέ καλύτερα.Η χήνα που την περιτριγύριζες με μπάμιες και την έψηνες στη γάστρα της αυλής.
Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνο το συνωμοτικό σου ύφος όταν με φώναζες για να μου δώσεις λίγα χρήματα για χαρτζιλίκι. Αυτή την κίνηση τη συνόδευε πάντα η επωδός “δεν έχω άλλα παιδάκι μου,είναι φτωχιά η γιαγιά” και ξαφνικά ένιωθες ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου.
