ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΙΑΣ
Αποσπάσματα από το προσωπικό ημερολόγιο «…Του Δεκανέως Καρυστινάκη Μιχαήλ του Δήμου Χαλκιδέον του Νομού Ευβίας.
Ηπειρετόν εις στο 30 Σύ/μα πεζικόν 2ας Πολυβολαρχίας Χ Μεραρχία 3ουΣώματος
στας 7 / Μαρτίου 1921…»
Ο συγκεκριμένος φαντάρος επέζησε από τέσσερεις πολεμικές εκστρατείες και πέθανε από την πείνα το 1941!
Ο τίτλος καθώς και όλο το ημερολόγιο είναι γραμμένο ακριβώς όπως το πρωτότυπο. Είναι γραμμένο με μελάνη η οποία σε πολλές περιπτώσεις έχει δημιουργήσει μουντζούρες, οι λέξεις είναι σχεδόν συνεχόμενες για εξοικονόμηση χώρου και η ανάγνωσή του και αντιγραφή του λόγω και της ορθογραφίας απαίτησε αρκετούς μήνες προσπάθειας. Κάποια λίγα σημεία δεν μπόρεσαν να διαβαστούν.
Ημερολόγιον της Μικράς Ασίας
Του Δεκανέως Καρυστινάκη Μιχαήλ του Δήμου Χαλκιδέον του Νομού Ευβίας.
Ηπειρετόν εις στο 30 Σύ/μα πεζικόν 2ας Πολυβολαρχίας Χ Μεραρχία 3ουΣώματος
στας 7 / Μαρτίου 1921 Ημέρα ήτον Κυριακή οπού ήκουσα εις τας εφημερίδας τας προσκλίσεις 3ων ηλικιών εγώ τύχανο της κλάσεως του 1914 και μόλις είχα αφιπερετίση και δεν επρόκαμα να κάτσο ένα χρόνο παρά μόνο εκάθισα 10 μίνας και ακόμα δεν είχα ξεκουραστεί από τας κακουχίας της εκστρατίας Μακεδονίας και της ροσίας και της μικράς ασίας οπού μας έρχετε και νέα εκστρατία κατά Μικράς Ασίας εγώ τότες εστενοχωρήθη πάρα πολύ αλά τη να κάνω οπού ετίχανε στα χρόνια τα δικά μας να περάσουμε όλες της αμαρτίες του κόσμου εντέλη εκάθισα μια εβδομάδα και εργάστηκα οπού ήχαμε διορία ακόμη και ετακτοπείησα το σπίτι μου. Ήρθε και η ημέρα της παρουσιάσεός μου όπου επαρουσιάστικα στας 16 Μαρτίου ημέρα Τρίτη 1921 αλλά η ημέρα αφτή ήτο θλιβερή δια εμέ και το σπιτικό μου διότι φεύγο αφού νετέλη αποχερέτισα τους συνκενίς μου και τας αδελφάδες μου και την μητέρα μου τότενε΄ς εστάλει εις το φρουραρχίο του Πειρεός και επαρουσίασα το φίλο μου. Το φρουραρχίο μου έδοσε το ησιτίριο να πάο να παρουσιαστό εις την χαλκίδα της 13 Μεραρχίας Τότενες επίγα από το σπίτι μου και επείρα διό αλαξές ρούχα και αμέσος οδιγίθηκα εις τον σταθμόν της λαρίσης όπου επιβιβάστικα δια χαλκίδα αλά εις στο Σηδεροδρομικό Σταθμό με εσινόδεψαν η μητέρα μου και η αδελφί μου αλά την όρα οπού επιβιβάστηκα εις το τρένο και τους αποχερέτισα ος τελεφτέα φορά και τους αντίκριζα ήδον να κιλούν διό δάκρια από τους οφθαλμούς τους και να μου λέγουν σίρε στην εφχή του Θεού και της παναγίας εγώ στενοχορημένος πλέον τους ήπα όπος με φίλαξε ο θεός κατά την επιστράτεφση του 1918 έτσι θα με φιλάξη ο θεός και σε τούτη την επιστράτεφση.
Το τρένο φέβγη στας 3ηόρα μμ ημέρα Τρίτη 16/3/1921 και εγό τιράζω από το τρένο τας σινικίας του πειρεός και αναστενάζο εκβάθους ψιχής και λέγο άραγε θα τον ξαναδό τον Πειρεά και την ηκογένιά μου. Το τρένο έφτασε εις στην Αθίνακαι εσταμάτισε οπού περιλάβει τους επιβάτας αλά μαζί με τους επιβάτας ήδη πολούς στρατεφμένους όπου ήχαμε ηπιρετίση μαζή στρατιότες και λάγαμε τα βάσανάμας οπού ήχαμε περάση στην άλη επιστράτεφση και τόρα τα νέα βάσανα οπού μας περιμένουν.
Το τρένο εξεκίνισε στας 4 η όρα της ήδιας ημέρας να ταξιδέψη δια χαλκίδα οπού εφτάσαμε στας 6 η όρα εις στο σταθμό σχηματάρη.
Εκεί το τρένο εσταμάτισε και επερίμενε την αμαξοστιχία τοω θειβόν και με τα ολίγα λεπτά της όρας έφτασε η αμαξοστιχία τον θηβόν γιομάτη στρατέφσιμη και αποβιβαστίκανε και επιβιβαστίκανε εις στο τρένο της χαλκίδας όπου επαρουσιαστίκανε εις την εκεί μονάδα της χαλκίδας. Το τρένο εξεκίνισε στας 61/2 η όρα και τραβάη κατεφθία δια χαλκίδα. Στας 8 η όρα της ίδιας ημέρας αποβιβαστίκαμε εις τον σταθμόν της χαλκίδας. Εκεί δε ήχε μαζεφτή όλος ο κόσμος και έτρεχε κάθε ένας να ηδή κανέναν δικότου. Εγώ μόλις εβγήκα από το τρένο ετράβιξα και επίγα στο θείο μου και τους εβρίκα εν καλή καταστάση και εκάτσαμε και εκουβεντιάζαμε διάφορα νέα. Τέλος της ημέρας τρίτη.
Γιάννης Ωραιόπουλος
