Μπορεί το νομοσχέδιο με τίτλο «Διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2226… συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και λοιπές διατάξεις» να παρουσιάζεται κυρίως ως φορολογικό και διοικητικό, ωστόσο στα άρθρα 109 και 110 περιλαμβάνονται δύο παρεμβάσεις με ιδιαίτερη σημασία για την καθημερινή λειτουργία των Δήμων, τις σχολικές υποδομές και τη διαχείριση κρίσιμων δημοτικών δομών.
Το άρθρο 109 τροποποιεί την παρ. 12 του άρθρου 5 του ν. 1894/1990 και επανακαθορίζει με μεγαλύτερη σαφήνεια τον ρόλο των δήμων στην εκτέλεση επισκευών και συντηρήσεων σχολικών κτιρίων. Η σημαντικότερη θεσμική αλλαγή είναι ότι η γενική αναφορά στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης αντικαθίσταται πλέον ρητά από τον όρο «Δήμοι», αποσαφηνίζοντας ότι η βασική ευθύνη συγκεντρώνεται στο πρώτο επίπεδο αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, αφαιρούνται παλαιότερες αναφορές σε νομαρχιακές δομές, προσαρμόζοντας τη νομοθεσία στη σημερινή διοικητική πραγματικότητα και περιορίζοντας ασάφειες που συχνά επιβράδυναν διαδικασίες ή δημιουργούσαν σύγχυση ως προς την αρμοδιότητα.
Η νέα ρύθμιση διευρύνει επίσης το πεδίο εφαρμογής, καθώς δεν περιορίζεται πλέον μόνο σε μισθωμένα σχολικά κτίρια αλλά καλύπτει και παραχωρημένα ακίνητα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για πολλούς Δήμους που στεγάζουν σχολικές μονάδες, παιδικούς σταθμούς ή εκπαιδευτικές δομές σε κτίρια διαφορετικών ιδιοκτησιακών καθεστώτων. Επιπλέον, η συντήρηση και οι επισκευές συνδέονται πιο καθαρά με την πρόληψη ατυχημάτων και την άρση επικίνδυνων συνθηκών, μεταφέροντας το βάρος από μια στενά τεχνική λογική σε μια ευρύτερη αντίληψη ασφάλειας και πρόληψης. Σε μια περίοδο όπου η κατάσταση πολλών σχολικών υποδομών βρίσκεται στο επίκεντρο δημόσιου διαλόγου, η διάταξη αυτή αποκτά σαφές πολιτικό και διοικητικό βάρος. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η εφαρμογή επεκτείνεται αναλογικά και σε δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, ενισχύοντας συνολικά την ευθύνη των δήμων στις δομές παιδικής φροντίδας.
Το άρθρο 110 κινείται σε διαφορετικό αλλά εξίσου κρίσιμο πεδίο, δίνοντας τη δυνατότητα παράτασης μισθώσεων ακινήτων τρίτων που χρησιμοποιούνται από δήμους, περιφέρειες και νομικά τους πρόσωπα για στέγαση σχολικών μονάδων, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, κοινωνικών υπηρεσιών και αθλητικών εγκαταστάσεων.
Η διάταξη αφορά μισθώσεις που λήγουν εντός του τρέχοντος έτους ή έχουν ήδη λήξει κατά τη δημοσίευση του νόμου, εφόσον ο μισθωτής εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το ακίνητο, και επιτρέπει παράταση έως και τριών ετών από τη δημοσίευση, με απόφαση του οικείου συμβουλίου και απόλυτη πλειοψηφία των μελών του, υπό την προϋπόθεση συμφωνίας των δύο πλευρών.
Η σημασία της ρύθμισης είναι ιδιαίτερα μεγάλη για δήμους που αντιμετωπίζουν στεγαστικά προβλήματα σε σχολεία, κοινωνικές δομές ή αθλητικές εγκαταστάσεις, ειδικά σε περιοχές όπου η εύρεση κατάλληλων ακινήτων είναι δύσκολη ή οικονομικά επιβαρυντική. Με την παράταση αυτή αποφεύγονται άμεσες διακοπές λειτουργίας, μετακινήσεις υπηρεσιών υπό πίεση ή πρόχειρες λύσεις που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν τόσο τη διοίκηση όσο και τους πολίτες. Ταυτόχρονα, παρέχεται χρόνος για καλύτερο σχεδιασμό μόνιμων λύσεων ή νέων διαγωνιστικών διαδικασιών.
πηγή: myota
