10 Μαΐου Η γιορτή της Μητέρας
Μητέρα…
η πρώτη αγκαλιά που μας έμαθε τι σημαίνει ασφάλεια. Η πρώτη φωνή που έγινε παρηγοριά, ακόμη κι όταν μεγαλώσαμε αρκετά για να μην το παραδεχόμαστε. Εκεί όπου για πρώτη φορά νιώσαμε ότι ανήκουμε, χωρίς όρους και χωρίς φόβο.
Στη ζωή μπορεί να αλλάξουν πολλά· οι άνθρωποι, οι συνθήκες, οι αποστάσεις. Όμως η μητρική αγάπη μένει εκεί — σιωπηλή, σταθερή, βαθιά. Μια αγάπη που δεν ζητά εξηγήσεις, μόνο να είμαστε καλά. Μια παρουσία που συχνά κουβαλά περισσότερα απ’ όσα λέει και δίνει περισσότερα απ’ όσα φαίνονται.
Σήμερα δεν γιορτάζουμε την «τέλεια» μητέρα. Γιορτάζουμε τη γυναίκα που προσπάθησε, που άντεξε, που ξενύχτησε, που φοβήθηκε, που κουράστηκε και παρ’ όλα αυτά συνέχισε να αγαπά. Εκείνη που πολλές φορές κράτησε τους άλλους όρθιους ενώ η ίδια λύγιζε.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι η μητρότητα!
Να προσφέρεις κομμάτια του εαυτού σου καθημερινά, χωρίς να ζητάς αναγνώριση. Να αγαπάς με τρόπο τόσο βαθύ, που να γίνεται δύναμη, μνήμη και καταφύγιο μαζί.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες!
Σε εκείνες που είναι δίπλα μας, σε εκείνες που μας λείπουν και σε εκείνες που συνεχίζουν να αγαπούν με τον πιο βαθύ και ανιδιοτελή τρόπο που υπάρχει.
Αναστασία Τζανετάκου
Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
MSc Κλινικός Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Ψυχοθεραπεύτρια CBT Therapy
Συμβουλευτική Παιδιών & Εφήβων
Συμβουλευτική γονέων
Disabled Children Specialist
link: https://www.facebook.com/profile.php?id=100090135201098&locale=el_GR
