Παιδική κακοποίηση: τα κρυφά σημάδια της ψυχής!
Ο σημαντικότερος αντίκτυπος της παιδικής κακοποίησης είναι στην ψυχική υγεία του παιδιού. Τα παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στην καθημερινή ζωή και παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς. Φοβούνται για τη δική τους ασφάλεια και την ασφάλεια των άλλων και δυσκολεύονται να αναπτύξουν εμπιστοσύνη στο περιβάλλον τους.
Συχνά βιώνουν μετατραυματικό στρες, διαταραχές της διάθεσης και διαταραχές ανάπτυξης της προσωπικότητας. Στο σχολείο, τείνουν να απομονώνονται από τους συνομηλίκους τους, αναπτύσσουν αισθήματα συστολής και μυστικοπάθειας και οι επιδόσεις τους μειώνονται με την εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών. Το παιδί έχει υψηλά επίπεδα άγχους, είναι συνεχώς φοβισμένο, βλέπει συχνά εφιάλτες και δεν μπορεί να κοιμηθεί.
Νιώθουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ότι κανείς δεν θα τους βοηθήσει και ότι η κατάστασή τους δεν θα αλλάξει ποτέ. Έχοντας υποστεί πολλά τραύματα μεγαλώνοντας, τα παιδιά αυτά δεν είναι σε θέση να αναπτύξουν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις. Στο ρόλο τους ως γονείς, οι ίδιοι είναι προβληματικοί και ανεπαρκείς.
Ωστόσο, υπάρχουν επίσης σοβαρές συνέπειες εάν τα παιδιά γίνουν μάρτυρες κακοποίησης σε κάποιον άλλο, π.χ. τη μητέρα τους. Όταν συμβαίνει αυτό, τα παιδιά αναλαμβάνουν το ρόλο του «κηδεμόνα» και προσπαθούν να παρέμβουν για να βοηθήσουν το κακοποιημένο άτομο. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Μπορεί να εμπλακούν στη βία, να αρνηθούν να αφήσουν το θύμα μόνο του ή να το ενθαρρύνουν να φύγει από το σπίτι για να ξεφύγει. Ορισμένα παιδιά αρνούνται συχνά να πάνε στο σχολείο, φοβούμενα ότι οι μητέρες τους μπορεί να πάθουν κακό όσο λείπουν από το σχολείο. Τα ίδια τα παιδιά είναι επίσης πιθανό να αναπτύξουν βίαιη συμπεριφορά, καθώς έχουν μάθει να θεωρούν τη βία ως μια φυσιολογική κατάσταση μεταξύ ατόμων. Τα επίπεδα άγχους και φόβου είναι τόσο υψηλά όσο και στα κακοποιημένα παιδιά.
Τελικά, βλέποντας την κακοποίηση άλλων παιδιών, τα παιδιά υφίστανται και ψυχολογική κακοποίηση. Η παρέμβαση σε περιπτώσεις κακοποίησης αρχίζει μόλις γίνει μια καταγγελία ή κάποιος παραπεμφθεί σε κάποιον επαγγελματία. Κύρια προτεραιότητα είναι η προστασία του θύματος με κάθε δυνατό τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσής του από το περιβάλλον κακοποίησης. Στην περίπτωση των παιδιών, συνήθως προτείνεται νοσηλεία για λίγες ημέρες, όπου διενεργούνται όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, και στη συνέχεια η εξειδικευμένη ομάδα αποφασίζει αν το παιδί πρέπει να επιστρέψει στην οικογένεια ή να τοποθετηθεί σε ίδρυμα, ανάδοχη οικογένεια ή να υιοθετηθεί. Εάν το παιδί επιστρέψει στο σπίτι, είναι σημαντικό να παρακολουθείται συνεχώς η οικογένεια και να επανεκτιμάται συχνά η κατάσταση. Η κινητοποίηση του κοινωνικού περιβάλλοντος (συγγενείς, γειτονιά, σχολείο και τοπικές υπηρεσίες) μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην προστασία του παιδιού.
Αναστασία Τζανετάκου
MSc Κλινικός Ψυχολόγος
Ψυχοθεραπεύτρια CBT Therapy
Συμβουλευτική Παιδιών & Εφήβων
Συμβουλευτική γονέων
Disabled Children Specialist
Master Life Coach
link:https://www.facebook.com/profile.php?id=100090135201098&locale=el_GR
