ΚΛΕΙΣΑΝΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
Ίσως να φαίνεται οξύμωρο αλλά έτσι είναι.
Στο σχολείο πηγαίνουμε για να μάθουμε να διαβάζουμε, και όταν μάθουμε να διαβάζουμε τότε ανοίγουμε τα βιβλία.
Πόσο λάθος είναι να συνδέουμε το καλοκαίρι με το κλείσιμο των σχολείων, και άρα τελείωσε το διάβασμα επειδή συνδέσαμε το διάβασμα μόνον με την εκπαίδευση και τα σχολικά βιβλία.
Το καλοκαίρι πρέπει να συνδέεται με το βιβλίο και το διάβασμα γενικά. Μόνο έτσι θα αποκτήσει συνέχεια και ουσία η εκπαίδευση. Δεν πηδάμε από την μία τάξη ξαφνικά στην επόμενη. Πηγαίνουμε στην επόμενη τάξη, εφ όσον το καλοκαίρι, στην ουσία, κάναμε πρακτική εφαρμογή των «γραμμάτων» που μάθαμε την προηγούμενη χρονιά στο σχολείο.
Χωρίς αυτήν την πρακτική εφαρμογή το σχολείο είναι μια τυπική υποχρέωση χωρίς αντίκρισμα
Το βιβλίο είναι μια μαγεία.
Πολλοί αντί του κλασσικού βιβλίου χρησιμοποιούνε κάποιο ηλεκτρονικό μέσο.
Καμία σχέση.
Το βιβλίο στα χέρια μας είναι κάτι το ζωντανό. Το πιάνεις, το ξεφυλλίζεις, το μυρίζεις, το φυλλομετράς, το σημαδεύεις, του διπλώνεις τις σελίδες, είναι αυτό που κρατάς στα χέρια σου.
Το ηλεκτρονικό μέσο είναι άχρωμο, άχαρο, δεν έχει ταυτότητα.
Είναι μια φωτεινή οθόνη παρέλασης γραμμάτων. Δεν έχει την δύναμη να σε μεταφέρει στην σκέψη, στην ψυχή, στον κόσμο του δημιουργού του.
Αφού τελειώσει η ανάγνωση ενός ηλεκτρονικού βιβλίου, ψάχνεις και μάλλον δεν βρίσκεις πουθενά καμία σημείωση, καμία μουντζούρα, καμία διπλωμένη σελίδα πουθενά.
Πιθανώς να μην έχει μείνει και τίποτε άλλο εκτός από μια ψευδαίσθηση ότι διάβασες ένα βιβλίο.
Καλοκαίρι. Κλείσανε τα σχολεία ανοίγουν τα βιβλία!
Ωραιόπουλος Γιάννης
