Δεν αποσύρουμε τα χρήσιμα και πολύτιμα. Προσπαθούμε να τα υπερασπιστούμε και αξιοποιήσουμε
Τις τελευταίες ημέρες το ελληνικό διαδίκτυο, Μέσα Ενημέρωσης και ειδήμονες (με ή χωρίς εισαγωγικά) ύψωσαν τη σημαία: Να αποσύρουμε (αποθεματοποιήσουμε) όπως η Ισπανία ένα μέρος από το ελληνικό ελαιόλαδο. Αυτό είναι το βασικό -ή και το μοναδικό- μέτρο ώστε να αντιμετωπίσουμε την κρίση των χαμηλών τιμών, την απειλή να μη μαζευτούν οι ελιές κ.λπ. κ.λπ. , σίγουρα θα τα έχετε ακούσει.
Το olivenews.gr από την πρώτη στιγμή παρουσίασε τα ισπανικά σχέδια [βλέπε Η Ισπανία προετοιμάζει την απόσυρση έως και 310 χιλ. τόνων ελαιολάδων] διατυπώνοντας και τα σημεία κριτικής του μέτρου, όπως και την απόφαση εφαρμογής του [βλέπε Η Ισπανία αποσύρει από την αγορά 12% περί τους 188.000 τόνους ελαιολάδου ].
Σήμερα διατυπώνει το ερώτημα: Γιατί να φυλακίσουμε αποθεματοποιώντας το ελληνικό ελαιόλαδο; Απόσυρση ή αξιοποίηση;
Ας δούμε τι θα σήμαινε η απόσυρση /αποθεματοποίηση και τα τρωτά της σημεία:
- Οι όροι και οι προϋποθέσεις του σχετικού κανονισμού είναι στην Ελλάδα ανεφάρμοστοι γιατί δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές (υλικές, οργανωτικές), π.χ. συνεταιρισμοί, ιχνηλασιμότητα, και όχι μόνο δεν οικοδομούνται εντός εβδομάδων ή και μηνών αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι ανεπιθύμητοι από τους άμεσα ενδιαφερόμενους της αλυσίδας αξίας του προϊόντος.
- Ακόμη κι αν αποσύρονταν περί τους 35 – 45.000 τόνους (το 12% της αναμενόμενης παραγωγής συν τα όποια αποθέματα που κανείς δεν ξέρει με σιγουριά ούτε πόσα, ούτε πού είναι), γιατί, μέσω ποιου μηχανισμού θα ανέβουν οι ελληνικές τιμές; Θα επηρεαστούν οι διεθνείς τιμές των 3,0 εκατ. τόνων της αναμενόμενης φετινής παραγωγής στις χώρες της ΕΕ συν την Τουρκία και την Τυνησία, από τους ελληνικούς 40.000 ; Άρα το πιο πιθανό έως βέβαιο είναι πως οι ελληνικές τιμές θα παρέμεναν ανεπηρέαστες.
- Η απόσυρση (αποθεματοποίηση) βλάπτει την ποιότητα για λόγους φυσικοχημείας, γιατί όσο καλή και σωστή να είναι (δεξαμενές σκεπασμένες, άζωτο κ.λπ.) μετά από ένα χρόνο, το φθινόπωρο 2027 σίγουρα η ποιότητα θα έχει επηρεαστεί (υποβαθμιστεί).
- Η απόσυρση (αποθεματοποίηση) ίσως βλάψει για λόγους εμπορικής τακτικής. Η καλή ποιότητα αποτελεί το βασικό (έως και το μοναδικό) συγκριτικό πλεονέκτημα των ελληνικών εξαιρετικών παρθένων ελαιολάδων, και ειδικά φέτος όπως λένε όλοι όσοι γνωρίζουν και παρακολουθούν θα έχουμε μια πολύ καλή χρονιά όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Αν τα λάδια είναι κλεισμένα και δεσμευμένα πώς θα αξιοποιήσει ο κάτοχός τους τις αναλαμπές ευκαιριών σταδιακών πωλήσεων κατά το γνωστό «πούλα και μετάνιωνε»; Πως θα αξιοποιήσει το πλεονέκτημα της ποιότητας;
- Το πιο αμφίβολο και επικίνδυνο στοίχημα είναι ότι κανείς δεν μπορεί από σήμερα να προεξοφλήσει ότι οι τιμές σε 12 μήνες θα έχουν ανέβει ώστε να απορροφηθούν αυτά τα ελαιόλαδα της απόσυρσης ομαλά στην αγορά.
Αυτό που ίσως δεν έχει γίνει κατανοητό από τους θιασώτες του μέτρου είναι ότι με τις συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης το ελαιόλαδο παραμένει στην κυριότητα και ιδιοκτησία του αποθεματοποιητή ο οποίος επωφελείται μόνο ένα μικρό “ενοίκιο”. Αντιθέτως στο παρελθόν με το μηχανισμό της Παρέμβασης η Ε.Ε. αγόραζε το προϊόν σε κάποια προκαθορισμένη τιμή και στη συνέχεια αναλάμβανε η ίδια τα σχετικά ρίσκα.
Συνεπώς, και ειδικά για τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα το μέτρο της απόσυρσης (αποθεματοποίησης) είναι από ανεφάρμοστο έως και αδιάφορο για τη στήριξη των τιμών, χωρίς να αποκλείεται να γυρίσει και σε μπούμερανγκ σε βάρος των συνεταιρισμών / ελαιοτριβέων.
Προκύπτει το εύλογο ερώτημα, γιατί οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί και λοιποί μέτοχοι της εφοδιαστικής αλυσίδας να διεκδικούν ένα αίτημα από ανεφάρμοστο έως ακατάλληλο ή ακόμη και βλαπτικό; Ποιοι ωφελούνται; Αυτοί που σήμερα επιδεικνύουν ενδιαφέρον σαν φίλοι και αλληλέγγυοι των ελαιοπαραγωγών; Ή (και) όσοι αύριο θα βρούν την εύκολη απάντηση της απόρριψής του σαν ανεφάρμοστου,ακατάλληλου, κ.λπ.;
Ίσως η απάντηση βρίσκεται στη γειτονική Ιταλία. [βλέπε Δράσεις και παρεμβάσεις ελαϊκής πολιτικής για το ελαιόλαδο στη Μεσόγειο ]. Εκεί βλέπουμε να συμβαίνουν από την άνοιξη πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα:
– Ένα μεγάλο, το μεγαλύτερο, μέρος από το πολυδιασπασμένο μωσαϊκό οργανώσεων βρήκε τρόπο να συνεννοηθεί κάτω από την ομπρέλα της «Orgoglio Olivicola – Αξιοπρέπεια Ελαιοκαλλιέργειας», [βλέπε Κάλεσμα συμπαράστασης στους Ιταλούς παραγωγούς και ελαιοτριβείς που κλιμακώνουν κινητοποιήσεις ],
– Αξιοποιώντας τα στελέχη τους, τους επιστήμονες που διαθέτουν επεξεργάστηκαν και κατέληξαν σε ένα καλομελετημένο πλέγμα θέσεων, αναλύσεων και διεκδικήσεων, [βλέπε Σάλπισμα αφύπνισης του ιταλικού ελαιολάδου με το μανιφέστο της Πανεθνικής Επιτροπής του Μπάρι «Ενωμένοι για την αντιμετώπιση της κρίσης στην αγορά ελαιολάδου»],
– Δεν δίστασαν να βγούν μαζικά και στους δρόμους κάνοντας αισθητή την παρουσία τους [βλέπε Ενωμένη η Ιταλία δραστηριοποιείται να υπερασπιστεί το ελαιόλαδό της και Μπάρι: Μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης ελαιολάδου από την κρίση ].
– Είχαν στενή συνεργασία και υποστήριξη από τις Περιφέρειες, ιδίως από την ελαιοπαραγωγική Πούλια,
– Αντιμετώπισαν την έμπρακτη και σοβαρή υποστήριξη του Υπουργείου Γεωργίας (υπουργός Francesco Lollobrigida), το οποίο ενέκρινε και προωθεί ένα τεράστιο πρόγραμμα έκτακτης χρηματοδότησης με 1,184 δισ για γεωργία με 300 εκ στο ελαιόλαδο εκτός προϋπολογισμού ή Ε.Ε. και το οποίο ήδη αναλύεται σε μέτρα κοινής αποδοχής [βλέπε Το ιταλικό υπουργείο αγοράζει με 8,50€/λίτρο ΠΟΠ/ΠΓΕ ελαιόλαδα για τους άπορους και Η Ιταλία πανηγυρίζει για την εφαρμογή της Ιχνηλασιμότητας ].
Το βέβαιο είναι ότι οι Ιταλοί ελαιοπαραγωγοί, μαζί με τους υπόλοιπους συν-μέτοχους της filiera του ελαιολάδου αντί να απειλούν (!;) ότι δεν θα συγκομίσουν και θα εγκαταλείψουν τις ελιές τους, υποτιμώντας έτσι το ίδιο το επάγγελμά τους και την αξία του προϊόντος τους, αντιθέτως προχωρούν με σύνεση διεκδικώντας τη βιωσιμότητα της ελαιοκομίας τους.
ΥΓ Είναι γεγονός ότι η Orgoglio Olivicola έχει συμπεριλάβει και την αποθεματοποίηση στα αιτήματά της, όμως ενταγμένη μέσα σε ένα σύνολο πολλών άλλων αιτημάτων αλλά και σε τελείως διαφορετικές συνθήκες. Π.χ. σύστημα SIAN η Ελλάδα δεν διαθέτει, κι έτσι έσπευσαν ορισμένοι να πανηγυρίσουν -κακώς- για την πρόσφατη υπόθεση των 174 τόνων…
Γράφει ο Βασίλης Ζαμπούνης
πηγή: olivenews
