Η φέτα φαίνεται ότι δημιουργεί έντονους τριγμούς στις εμπορικές σχέσεις Ηνωμένων Πολιτείων και Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Wall Street Journal.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται το ζήτημα των ονομασιών των τυριών και το κατά πόσο προϊόντα όπως η φέτα αποτελούν γενική κατηγορία ή προστατευόμενη ονομασία προέλευσης. Στις ΗΠΑ, η φέτα αντιμετωπίζεται ως ένα λευκό, θρυμματιζόμενο τυρί που μπορεί να παραχθεί οπουδήποτε, ενώ για την Ευρώπη αποτελεί αυστηρά ελληνικό προϊόν με συγκεκριμένη γεωγραφική ταυτότητα.

Την ίδια στιγμή, οι αμερικανικές γαλακτοκομικές επιχειρήσεις έχουν ενισχύσει τη θέση τους στην παγκόσμια αγορά, καταγράφοντας αύξηση εξαγωγών κατά 20% το τελευταίο έτος, φτάνοντας τους 613.000 τόνους. Η εξέλιξη αυτή εντείνει τον ανταγωνισμό με τους Ευρωπαίους παραγωγούς, οι οποίοι επιμένουν στην προστασία των προϊόντων ΠΟΠ.

Η διαμάχη δεν περιορίζεται μόνο στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αλλά επεκτείνεται και σε τρίτες αγορές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ινδονησίας, όπου συγκρούονται εμπορικά συμφέροντα: από τη μία η συμφωνία με την ΕΕ που προστατεύει τη φέτα ως ελληνικό προϊόν και από την άλλη η συμφωνία των ΗΠΑ που επιτρέπει τη χρήση της ονομασίας και από Αμερικανούς παραγωγούς.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οι συμφωνημένες ονομασίες πρέπει να τηρούνται, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επιπτώσεων για χώρες που δεν συμμορφώνονται. Παράλληλα, νέες εμπορικές συμφωνίες, όπως αυτή με την Αυστραλία, επιχειρούν να διασφαλίσουν την προστασία εκατοντάδων ευρωπαϊκών προϊόντων, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις –όπως η φέτα– παραμένουν «παραθυράκια» για υφιστάμενους παραγωγούς.

Γράφει ο Αλέξανδρος Κλοκώνης 

πηγή: aftodioikisi