Εκτύπωση αυτής της σελίδας

«Ζωή Μετά Χαμηλών Πτήσεων» - Αρκάς: Πρεμιέρα στις 17 Ιουνίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Σπάρτης (ΕΘΟΛ)

Ιουνίου 10, 2022

Γράφουν: Έφη Γούσγουλα, Κατερίνα Δούβρη

Επισκεφθήκαμε το απόγευμα της Δευτέρας το χώρο της Ερασιτεχνικής Θεατρικής Ομάδας Λακωνίας, στην οδό Τριακοσίων.

Βρήκαμε τον Χρήστο Ασλιχανίδη, πρόεδρο, και τον Παναγιώτη Κουντάνη, αντιπρόεδρο της ΕΘΟΛ, να μας περιμένουν στην είσοδο του χώρου τους. Μας καλωσόρισαν και μας ξενάγησαν. Έναν χώρο απλό αλλά γεμάτο ζωή. Με τις αφίσες των παραστάσεων να γεμίζουν τον έναν τοίχο και τη διακόσμηση να συμπληρώνουν διακριτικά αλλά τακτοποιημένα οι έπαινοι και οι βραβεύσεις. Ο χώρος σε καλωσόριζε σαν το σπίτι ενός αγαπημένου σου ανθρώπου.

Καθίσαμε γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι και μιλήσαμε για την αγάπη τους για το θέατρο, το έργο της ΕΘΟΛ, αλλά και για τη νέα τους παράσταση «Ζωή Μετά Χαμηλών Πτήσεων», σε διασκευή και σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγορά, που θα κάνει πρεμιέρα στις 17 Ιουνίου στην Δημοτική Βιβλιοθήκη της Σπάρτης. 

 

- Πότε γεννήθηκε η ιδέα της σύστασης της ΕΘΟΛ και ποιοι ήταν οι ιδρυτές;

Κουντάνης Π : Ήταν μια ανάγκη που δημιουργήθηκε από μία ομάδα ανθρώπων που αγαπούσε το θέατρο, οι οποίοι αποφάσισαν να ανεβάσουν μια θεατρική παράσταση και μετά από αυτό κατάλαβαν πως θα ήταν καλό να φτιάξουν και ένα σύλλογο. Ήταν παρέα, θεατρική παρέα. Άνθρωποι που τους άρεσε το θέατρο ξεκίνησαν να κάνουν μια παράσταση και είπαν μετά «παιδιά δεν κάνουμε μια ομάδα;». Το 2001 φτιάχτηκε το πρώτο καταστατικό.

 

-Ποιο είναι το πιο παλιό μέλος που είναι ακόμη και σήμερα ενεργό;

Κουντάνης Π : Ο Πάνος Λιόκαυτος είχε υπογράψει το πρώτο καταστατικό.

 

-Πόσα είναι τα μέλη της ομάδας αυτή την στιγμή; Είναι κάποιος από εσάς επαγγελματίας ηθοποιός; Ηλικιακά ποιος είναι ο Μ.Ο.  των μελών;

Ασλιχανίδης Χ : Είμαστε περίπου 30 άτομα και έχουμε ηλικίες από 19 έως 72 ετών.

Κουντάνης Π : Και προσπαθούμε να μη μένει απ’ έξω ούτε το 72 ούτε το 19.

Ασλιχανίδης Χ : Φέτος παίζουν 14 ηθοποιοί και οι υπόλοιποι βοηθάνε. Προσπαθούμε κάθε χρόνο να ανεβάζουμε μια παράσταση, μπορεί να ανεβάσουμε και δύο παραστάσεις, αλλά τα δύο τελευταία χρόνια λόγω πανδημίας ήταν λίγο πιο δύσκολο. Η τελευταία παράσταση ήταν το «Τάβλι» που ανέβηκε το 2021.

 Ασλιχανίδης Χ : Δεν συμμετέχουν επαγγελματίες ηθοποιοί στην ομάδα. Είμαστε όλοι ερασιτέχνες.

   

-Υπάρχουν κριτήρια για να γίνει κάποιος μέλος; Πώς μπορεί να γίνει; Γίνονται εργαστήρια/δράσεις ανοιχτές για τη συμμετοχή του κοινού ή προβλέπεται να γίνουν στο άμεσο μέλλον; Παιδιά μικρής ηλικίας μπορούν να συμμετέχουν;

Ασλιχανίδης Χ : Το καταστατικό αναγράφει ότι μπορούν να συμμετέχουν άτομα από 17 ετών και πάνω. Όσον αφορά τα εργαστήρια σκεφτόμαστε ίσως αργότερα με τη βοήθεια της Φλώρας Καλομοίρη, η οποία διαθέτει και την εμπειρία -γιατί εμείς δεν μπορούμε μόνοι μας ως ερασιτέχνες- να δημιουργήσουμε θεατρικά εργαστήρια στο χώρο μας.

Κουντάνης Π : Για την επιλογή των ατόμων δεν υπάρχει κανένα άλλο κριτήριο εκτός από την ηλικία. Μπορεί να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε. Από την άλλη, όμως, δεν υπάρχει κανένα κριτήριο επιλογής, μόνο το ηλικιακό. Μερικές φορές μας ρωτούν “πρέπει να έχω ταλέντο;” Γιατί ξέρεις κάποιες ομάδες στην Αθήνα κάνουν οντισιόν για να συμμετέχουν νέα μέλη στην ομάδα τους σε εμάς δεν ισχύει κάτι τέτοιο...Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι!

 

Πώς συντηρείται η ομάδα; Υπάρχει κάποιου είδους συνδρομή; Δέχεστε δωρεές ή χορηγίες;

Ασλιχανίδης Χ : Υπάρχει μια ελάχιστη συνδρομή.

Κουντάνης Π : Δεν υπάρχει θεατρική ομάδα που να έχει τόσο χαμηλή συνδρομή. Είναι αδύνατον με αυτά τα ποσά να ανέβει ένα έργο, κάτι το οποίο στοιχίζει αρκετά...

Ασλιχανίδης Χ: Τα έξοδα δεν βγαίνουν από τις συνδρομές, αλλά από τις παραστάσεις και τους χορηγούς αυτών. Κάποιες φορές μπορεί να μπουν χρήματα από το ταμείο της ομάδας και κάποιες φορές και από την τσέπη μας.. Τώρα ας πούμε, που ετοιμάζουμε την παράστασή μας έχουμε βρει κάποιους χορηγούς που βοηθάνε.

Ασλιχανίδης Χ : Είμαστε μια ομάδα που περνάει απ’ όλα τα πόστα.

 

Τι θεωρείτε ότι «λείπει» από την ΕΘΟΛ;

Ασλιχανίδης Χ : Τι μας λείπει; Ένας χώρος δικός μας. Νοικιάσαμε πρόσφατα έναν μικρό χώρο και ένα χρόνο δεν ήρθαμε καθόλου λόγω πανδημίας. Βλέπουμε σε άλλες θεατρικές ομάδες άλλων περιοχών που έχουν στη διάθεση τους ένα θεατράκι, μικρό, με 70 θέσεις και κάνουν τις πρόβες τους μια χαρά. Και εμείς έχουμε πλέον ένα δικό μας χώρο, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε παράσταση σε αυτόν. Για μένα το πιο σημαντικό είναι να έχει η ομάδα το χώρο της για να κάνει πολλά πράγματα.

 

Για το καλοκαίρι ποια παράσταση ετοιμάζετε, τι θα μας παρουσιάσετε; Πώς έγινε η επιλογή του έργου; Πότε ξεκινούν οι παραστάσεις;

Ασλιχανίδης Χ : Ήρθε ο Δημήτρης Αγοράς και μας πρότεινε δύο δικά του έργα. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να ανεβάσουμε το “ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΧΑΜΗΛΩΝ ΠΤΗΣΕΩΝ” του Αρκά, σε διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Αγορά, γιατί είναι ένα έργο που το έχει δουλέψει πολλά χρόνια και το ξέρει καλύτερα...

Ασλιχανίδης Χ : Η πρεμιέρα θα γίνει στη Βιβλιοθήκη Σπάρτης στις 17 ΙΟΥΝΙΟΥ, για 8 παραστάσεις: Παρασκευή 17, Σάββατο 18, Κυριακή 19, Δευτέρα 20 Ιουνίου και Παρασκευή 24, Σάββατο 25, Κυριακή 26, Δευτέρα 27  στις 9:30 μμ στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Σπάρτης (ισόγειο Βιβλιοθήκης).

 

Ποιοι θα είναι οι συντελεστές του έργου ονομαστικά;

Διασκευή- Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγοράς

Βοηθός σκηνοθέτη: Φλώρα Kαλομοίρη

Ενδυματολόγος: Μαριέττα Μαρουδά, η οποία μας βοηθάει εδώ και 4 με 5 χρόνια αφιλοκερδώς χωρίς να είναι μέλος της ΕΘΟΛ, απλώς αγαπάει και στηρίζει την ομάδα και την ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό...

Σκηνικά: Ζέτα Πανταζή, Δημήτρης Αγοράς

Μουσική  Επιμέλεια: Δημήτρης Αγοράς , Χρήστος Ασλιχανίδης

Κατασκευή σκηνικών: Μέλη της Ε.Θ.Ο.Λ.

Χειρισμός φώτα - ήχος: Σωτήρης  Μπούνας,  Μαίρη Σκεπαρνιά, Κατερίνα Λιόλιου

Επιμέλεια αφίσας: Μέλη της Ε.Θ.Ο.Λ.

Επιμέλεια προγράμματος: Rassias Design

Ηθοποιοί:

Στράτης Αιβαλιώτης,
Χρήστος Ασλιχανίδης
Νίκη Βουλαλά,
Ευαγγελία Γαυγιωτάκη,
Θεόφιλος Δαλαλάκης,
Χριστίνα Καββεζού,
Παναγιώτης Καρράς,
Παναγιώτης Κουντάνης,
Μάντυ Κουρμπέλη,
Παναγιώτης Λιόκαυτος,
Παναγιώτης Μορφογένης,
Σωτήρης Μπάλλας,
Βίλλυ Πετάκου

 

Το κοινό της Σπάρτης πώς ανταποκρίνεται ως τώρα στις δράσεις σας;

Ασλιχανίδης Χ: Ο κόσμος της Σπάρτης μας έχει αγαπήσει πάρα πολύ και αυτό φαίνεται από το οτι κάθε χρόνο κάνουμε και πιο πολλές παραστάσεις. Όταν ξεκινήσαμε εμείς τα νέα παιδιά και πήραμε την ομάδα στα χέρια μας με τη βοήθεια πάντα κάποιων παλιών μελών  , το 2015, τότε κάναμε 5 παραστάσεις. Στην τελευταία χειμερινή παράσταση που κάναμε πριν τον κορονοιο  δώσαμε 13  και πάλι υπήρξε κόσμος που έμεινε απ’ έξω. Όσο μας ζητάει το κοινό της Σπάρτης η ΕΘΟΛ θα είναι εδώ...

 

Τι μπορούμε να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον από την ΕΘΟΛ;

Ασλιχανίδης Χ: Τώρα πάμε με το έργο του Αρκά και θα δούμε από Σεπτέμβρη

Κουντάνης Π : Να ησυχάσουμε και από τον κορονοϊό...

 

Τι είναι για εσάς το θέατρο;

Ασλιχανίδης Χ: Είναι ψυχοθεραπεία. Σε κάνει καλύτερο άνθρωπο...

Κουντάνης Π : Ένα υπέροχο χόμπι και όχι μόνο-  πολλά, πάρα πολλά...Και θα έλεγα πως μέσα από αυτό γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου.

 

Σε αυτό το σημείο μας συναντάει και ο σκηνοθέτης, Δημήτρης Αγοράς...

 

Πώς γεννήθηκε η ιδέα να «παντρέψετε» τα κόμικς με το θέατρο;

Αγοράς Δ: Εγώ διδάσκω, μ’ αρέσει να διδάσκω. Μου αρέσει η ερασιτεχνική δημιουργία επειδή έτσι αγάπησα και εγώ το θεατράκι, επειδή έτσι ξεκίνησα... Διδάσκοντας, λοιπόν, σε τέτοιες ομάδες “έσπαγα το κεφάλι μου” να βρίσκω έργα που να τους καλύπτουν όλους. Και ενώ ξεκίνησα πριν περίπου 15 με 20 χρόνια με 4 μαμάδες από ένα δημοτικό σχολείο και όλα ήταν απλά, γιατί είχα να βρω μόνο 4 ρόλους, στην πορεία μαζεύτηκαν 25 με 30 άτομα και άρχισα να κάνω «αλχημείες». Πήρα ας πούμε τρεις Αγκάθα Κρίστι και «κόψε ράψε» έκανα ένα θεατρικό.
 Έτσι έγινε και με τον Αρκά, έπρεπε να βρω πολλούς ρόλους, μου άρεσε και πολύ να τον διαβάζω. Από τότε που διάβασα «Κόκορα» είπα «εδώ υπάρχει θέμα, αυτός είναι κάτι άλλο, είναι μια κατηγορία από μόνος του». Είναι ο Αρκάς και μετά όλοι οι άλλοι... Ο Αρκάς μας αναγκάζει να «κοιτάζουμε τη μούρη μας στον καθρέφτη», που πολλές φορές ίσως αυτό μας ενοχλεί γιατί είναι τόσο βιτριολικός που σε αναγκάζει να... Δεν είναι τυχαία best seller, ο πιο πολυδιαβασμένος, 500 χιλιάδες βιβλία πουλημένα... Εμένα μου αρέσει να κάνω συνθέσεις και εκτός αυτού ήταν και μια ανάγκη για να παίξουν πολλά άτομα..

 

Ο τίτλος πώς προέκυψε;

Τον τίτλο τον συζητούσα με ένα κριτικό θεάτρου, τον Γιώργο Σαρηγιάννη, ο οποίος ήταν πολύ εκστασιασμένος που θα βγουν τα κόμικς θέατρο. Είναι από τους κριτικούς που όταν θα έρθει να με δει σε παράσταση θα με «βαρέσει»- γι' αυτό τον αγαπάω, γιατί δεν «χαϊδεύει» αυτιά και εάν δεν του αρέσει θα μου πει «Δημητράκη δεν ήταν καλό». Είπαμε, λοιπόν, πόσα έργα έχω «παντρέψει», «Η Ζωή μετά», «Χαμηλές Πτήσεις», «Καστράτο» και έτσι σκεφτήκαμε από το Ζωή Μετά και τις Χαμηλές Πτήσεις, που είναι δύο από τα 5 μονόπρακτα που καταπιανόμαστε, να δώσουμε τον τίτλο «Ζωή Μετά Χαμηλών Πτήσεων».

 

Πείτε μας λίγα λόγια για τους χαρακτήρες του Αρκά που θα πρωταγωνιστήσουν στην παράσταση;

Αγοράς Δ: Καταρχήν δεν κάνουμε κωμωδία. Εάν πιάσεις ένα - ένα τα θέματα θα το καταλάβεις… Ας πούμε ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ, τον έχει εγκαταλείψει η γυναίκα του και είναι το περίγελο της κοινωνίας...Του λέει ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ «μπαμπά οι άλλοι λένε πως δεν είσαι ο πραγματικός μου πατέρας και πως η μάνα μου πήγαινε και με άλλους» και εκείνος του απαντά «σσσσσσς μην ακούς αυτούς τους κουτσομπόληδες». Εσύ πώς τον «κόβεις», για ευτυχισμένο; Ένα παιδί που το έχει εγκαταλείψει η μάνα του και έφυγε με κάποιον άλλον... Ένα παιδί που νομίζει ότι για όλα αυτά ο μόνος υπεύθυνος είναι ο πατέρας του και λέει εγώ θα του κάνω την ζωή κόλαση...

Είναι δυστυχισμένοι χαρακτήρες. Τους επαγγελματίες ηθοποιούς προσπαθούσα να τους πείσω (γιατί όλοι θέλουμε να κλείνουμε το μάτι στην κωμωδία) ότι η τραγωδία αυτών των χαρακτήρων και η ευφυΐα του Αρκά σε κάνει εσένα να γελάς όπως γελάς και με το Σαρλώ του Τσάρλι Τσάπλιν, που όλα αυτά που του συμβαίνουν είναι κωμικοτραγικά, αλλά στο τέλος της ημέρας θα κυλήσει και ένα δάκρυ. Η ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ, ας πούμε, που δεν μπορεί να κάνει σεξ (γέλια)... Φαντάσου τώρα έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να κάνει σεξ. Τι δυστυχία μπορεί να κρύβει αυτό; Απελπισμένη σκέφτεται θα πεθάνω παρθένα και θέλει να αποδράσει από την κλειστή, ωραία φυλακή που ζει… Την ταΐζουν, την ποτίζουν, είναι σε ένα ωραίο αστικό περιβάλλον, αλλά αποφασίζει να αποδράσει με χίλιους δύο κινδύνους εκεί έξω... Της λένε «μπορεί να σε πατήσουν φορτηγά» και εκείνη απαντά «δεν με νοιάζει θέλω κάποιος να με πατήσει να με πλακώσει». Ο ΙΣΟΒΙΤΗΣ, ακόμη ένα τραγικό πρόσωπο, έχει «φάει» 622 χρόνια φυλακή από δικαστική πλάνη  -δεν μας λέει ο Αρκάς γιατί- αλλά είναι ένας φιλοσοφημένος τύπος που είναι αθώος... Ο ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ, που πριν την ώρα του ο καημένος βρέθηκε στον άλλο κόσμο.

Κουντάνης Π :  Ο ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΣ έχει μια πολύ δυνατή σκηνή...

Αγοράς Δ: Ο ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΣ που ζει εικονικές εκτελέσεις. Παρ’ όλ’ αυτά ο Αρκάς όλο αυτό μας το μεταφέρει με χιούμορ.

 

Άρα είναι στόχος να γελάσει το κοινό ή όχι;

Αγοράς Δ. : Είναι να γελάσει, πάνω απ’ όλα να γελάσει, αλλά φεύγοντας να νιώσει και ένα σφίξιμο στο στομάχι.. Αν διαβάσετε τον επίλογο βγάζεις μαντήλι και κλαις γιατί το ΜΙΚΡΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ, που μεγάλωσε και ήθελε να γίνει επαναστάτης, έγινε ένας σαν όλους τους άλλους ήσυχος, νομοταγής, υποταγμένος με οικογένεια και ευθύνες. Η μητέρα του δεν γύρισε ποτέ, ο πατέρας του πέθανε και αυτός μετάνιωσε που δεν του φέρθηκε καλά και δεν πρόλαβε να του πει πως τον αγάπησε γιατί πλέον ήταν αργά…

 

Στην παράσταση οι ήρωες φορούν μάσκες;

Αγοράς Δ.: Όχι, χρησιμοποιούμε κάποια στοιχεία που παραπέμπουν, ας πούμε ένα φτερό… Άλλωστε άμα τη εμφανίσει ο κόσμος έχει καταλάβει για ποιους ήρωες πρόκειται. Το να αντιγράψεις τα κόμικς είναι ένα στοίχημα που θα το χάσεις από χέρι. Εκεί ήταν και οι πρώτες ενστάσεις του Αρκά ότι είναι δύο διαφορετικές τέχνες που δύσκολα παντρεύονται.

 

Πότε έγινε η πρώτη συνάντηση με τον ίδιο τον Αρκά; Πώς του φάνηκε η ιδέα σας; Ποια ήταν η αντίδραση του;

Αγοράς Δ.: Τηλεφωνικά μιλήσαμε το 2015, στα πλαίσια συνεργασίας όσον αφορούσε το ανέβασμα της παράστασης με την ερασιτεχνική μου ομάδα. Όταν διάβασε την σύνθεση του κειμένου μου είπε πως την βρήκε ενδιαφέρουσα, πως έχει μια ροή θεατρική, αλλά η ένστασή του ήταν πώς θα παρουσιαστούν στο θέατρο οι ήρωές του τα σπουργίτια κλπ. Γιατί εκείνος είχε την εικόνα των κόμικς και ίδρωσα για να τον πείσω λέγοντάς του «πώς παντρεύτηκε η ποίηση με την μουσική;» «Είναι ωραίο να γίνεται αυτό πίστεψέ με…Εγώ θα βασιστώ στους χαρακτήρες. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του κάθε ήρωα; Δεν είναι τα αυτιά, η μύτη, τα φτερά και η ουρά- είναι το βάσανο και το βάσανο είναι πολύ ανθρώπινο». Σε επαγγελματικό επίπεδο μου έδωσε το οκ για 50 παραστάσεις σ’ ένα μικρό θεατράκι των 50 θέσεων στον Κεραμεικό. Ήρθε και είδε την παράσταση incognito και εμείς δεν πήραμε χαμπάρι. Το καταλάβαμε γιατί ανέβασε στην σελίδα του το link που διαφήμιζε την παράσταση. Συγκινήθηκα πολύ! Με πήρε τηλέφωνο για πρώτη φορά χωρίς απόκρυψη και μου είπε «αυτό είναι το τηλέφωνο μου και από εδώ και πέρα μπορείς να με παίρνεις για να συνεννοούμαστε». Μάλιστα, τα ποσοστά της πρώτης δουλειάς δεν τα πήρε ποτέ. Μου τα «άφησε μαγιά» για να μπορέσω να ανεβάσω παράσταση σε μεγαλύτερο θέατρο.   

 

 Άρα κάποια στιγμή συναντηθήκατε και από κοντά; Δεν ξέρω εάν θέλετε να το λέτε δημόσια.

Αγοράς Δ.: Το λέω. Αυτό που δεν θα πω είναι το όνομα του, τηλέφωνο, διεύθυνση κλπ. Αλλά να σου πω κάτι… Καμαρώνω γι’ αυτό βρε παιδί μου. Για λίγα πράγματα καμαρώνω στη ζωή μου, ένα από αυτά είναι ότι ανήκω σε αυτό το κλειστό κλαμπ των ανθρώπων που γνώρισαν τον Αρκά.

 

Πείτε μας λίγα λόγια για εκείνον, πώς θα τον περιγράφατε;

Αγοράς Δ.: Είναι ένας παρατηρητής της κοινωνίας. Είναι βαθιά παρατηρητικός, είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να είναι ο Κουντάνης και δεν το ξέρουμε (γέλια). Κυκλοφορεί ανάμεσά μας , μελετά τους χαρακτήρες. Αυτό που εκείνος λέει είναι ότι «δεν κάνω τίποτα άλλο, παρά χιούμορ». Ακόμα και όταν κάνει σάτιρα και πολιτική σάτιρα, κάνει χιούμορ…

 

Η πρώτη θεατρική παράσταση ανέβηκε πριν 7 χρόνια. Από τότε μέχρι τώρα ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού, μεταβάλλονται ανάλογα με τις εκάστοτε τρέχουσες εξελίξεις;

Αγοράς Δ.: Οι αντιδράσεις είναι ίδιες. Το χιούμορ είναι πάντα ίδιο. Ίσως μετά τις 2 καραντίνες ο κόσμος έχει περισσότερο την ανάγκη να γελάσει. Η παράσταση μετά από δύο χρόνια που βγήκαμε και ανέβηκε ήταν sold out. Ας πούμε πριν λίγες μέρες πήγαμε με την παράσταση Μόναχο-Ντίσελντορφ και ήρθαν θεατές και μας είπαν «πόσο γελάσαμε» αλλά ήρθαν και κυρίες και μας είπαν «στον επίλογο έκλαψα και μ’ άρεσε και ευχαριστώ που με συγκίνησες».

 

Πείτε μας λίγα λόγια και τις εντυπώσεις για τους ανθρώπους της ΕΘΟΛ μας;

Αγοράς Δ.: Αυτό που έχω να πω για τα παιδιά χωρίς να «χαιδεύω αυτιά» είναι ότι υπάρχει ένα καλό υλικό εδώ, δηλαδή βρήκα από άλλους δασκάλους «στρωμένη δουλειά». Εντάξει εγώ προσπαθώ να περάσω το δικό μου τρόπο, μετά θα έρθει κάποιος άλλος και θα περάσει κάποιον άλλο…Το θέμα είναι πως στην ΕΘΟΛ έχω βρει ερασιτέχνες ηθοποιούς που στέκονται σε επαγγελματικό επίπεδο. Υποσχόμαστε ότι θα δείτε μια παράσταση επαγγελματικού επιπέδου. Είμαι λίγο αυστηρός και επιμένω σε λεπτομέρειες αλλά είναι ο τρόπος που εγώ προσεγγίζω το θέατρο και το αγαπάω…

 

Είστε σκηνοθέτης αλλά και ηθοποιός, ποιόν από τους δύο ρόλους προτιμάτε; Πού αισθάνεστε περισσότερη ελευθερία;

Αγοράς Δ.: Την ελευθερία τη βρίσκεις παντού. Εμένα μου αρέσει να είμαι στο σανίδι. Το ρόλο του ηθοποιού τον αγαπώ λίγο πιο πολύ. Σε ερασιτεχνικό επίπεδο αγαπώ πολύ και την σκηνοθεσία, σε επαγγελματικό με δυσκολεύει… Πρέπει να μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι την τοξικότητα του επαγγελματικού και εμπορικού θεάτρου… Ο Peter Brook είχε πει ότι «ο καλός σκηνοθέτης πρέπει να είναι συνεργάτης και πρέπει να έχει καλούς συνεργάτες».

 

Τι σημαίνει το θέατρο για εσάς;

Αγοράς Δ.: Mε είχε ρωτήσει, θυμάμαι, ο δάσκαλος μου, τον οποίο μνημονεύω συχνά, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος «μικρέ πρέπει να απαντήσεις σοβαρά σε μια ερώτηση κοιτώντας στον καθρέφτη. Μπορείς να ζήσεις χωρίς το θέατρο; Γιατί, αν μπορείς, εγώ σου προτείνω να κάνεις κάτι άλλο, γιατί είναι σκληρός ο στίβος μάχης εκεί και σαρκοφάγος». Το έκανα λοιπόν και απάντησα ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο. Όταν παρακολούθησα ένα σεμινάριο από τον καθηγητή Ανδρέα Μανωλικακη  από τη δραματική σχολή «actor studio» που εδρεύει στην Αμερική , μού είπε ότι ένας Έλληνας ποιητής έχει δώσει τον ορισμό της υποκριτικής «Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις…» Καβάφης. Ο ηθοποιός τι πρέπει να κάνει; Να αισθάνεται. 

 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλα τα μέλη της ΕΘΟΛ και ειδικότερα, τον Πρόεδρο κο Χρήστο Ασλιχανίδη, τον Αντιπρόεδρο κο Παναγιώτη Κουντάνη και το σκηνοθέτη κο Δημήτρη Αγορά για την άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση και τη φιλοξενία στο «σπίτι» τους.

Οι ωραίες δουλειές, που γίνονται στην πόλη μας, χρήζουν της απαραίτητης στήριξης και προβολής και η Δημοτική Αγορά της Λακωνίας θα είναι αρωγός αυτής της σπουδαίας προσπάθειας.

Δείτε εδώ φωτογραφικό υλικό από την επίσκεψή μας
Φωτο: Κατερίνα Δούβρη