Μια ιστορία ζωής για τον εθισμό και τις συνέπειες στην οικογένεια

Ιανουαρίου 22, 2022

«[…]Το πρώτο που ένιωσα ήταν ΣΟΚ γιατί δεν είχα καμία επαφή εγώ με αυτά τα «πράγματα»[…]»

Ο εθισμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα βάναυσος στο γάμο. Οι σύζυγοι συχνά αισθάνονται αβοήθητοι βλέποντας αυτόν-ή που αγαπούν να αυτοκαταστρέφονται και παράλληλα αισθάνονται θυμό για την εξαπάτηση και τις προδοσίες του συντρόφου τους. Όταν ο εθισμός χτυπάει το γάμο, τα πράγματα δυσκολεύουν και είναι αναγκαίο να παρθούν αποφάσεις ζωής.

Εγκαινιάζοντας τη στήλη «Ιστορίες Ζωής» μια στήλη με αληθινές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που ζουν δίπλα μας και πίσω από κλειστές πόρτες περνούν το προσωπικό τους δράμα. Η 57χρονη σήμερα γυναίκα θα μας μιλήσει για τη δική της ιστορία και για το πως κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να πάρει τη ζωή της πίσω….

Ανοίγει την ψυχή της και μιλά για όλα όσα βίωσε για να πει σε αυτούς που διαβάζουν αυτή την συνέντευξη ότι ο εθισμός παλεύεται αρκεί να παραδεχτείς ότι έχεις πρόβλημα και να ζητήσεις βοήθεια.

Πότε και πώς ανακάλυψες ότι ο σύντροφος σου είναι χρήστης;

Μου το είπε ο ίδιος και μάλιστα μου διευκρίνισε ότι «πίνει» χασίς από δεκαεπτά χρονών. Ήμασταν ήδη δύο χρόνια παντρεμένοι και το δεύτερο παιδί μας ήταν έξι μηνών.

Ποια ήταν τα συναισθήματα σου μετά την αποκάλυψη; Tι σκέφτηκες; Πώς το αντιμετώπισες και πως έβλεπες τη ζωή σου μαζί του βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα;

Το πρώτο που ένιωσα ήταν ΣΟΚ γιατί δεν είχα καμία επαφή εγώ με αυτά τα «πράγματα». Μετά άρχισα να ψάχνομαι, να ρωτάω, να μαθαίνω .…Φαντάσου ότι  είχα την εγκυκλοπαίδεια «Υγεία» και την ξεφύλλιζα να δω τι γίνεται…Και εκεί κατάλαβα ότι  το «χασίς» είναι το πρώτο σκαλοπάτι για να μπεις στο κόσμο των ναρκωτικών και στη συνέχεια το πιο πιθανό να δοκιμάσεις και άλλες ουσίες.

Πόσο χρονών ήσουν;

22 χρονών.

Γιατί θεωρείς ότι στο είπε;

Ήθελε να κάνει χρήση στο σπίτι και αναγκάστηκε να μου το πει. Στην αρχή έπινε ένα δυο τσιγάρα χασίς στο μπαλκόνι. Όμως μετά από λίγο καιρό άρχισαν να έρχονται διάφοροι «περίεργοι τύποι» στο σπίτι. Έτσι του είπα πως θα φύγω από το σπίτι μας και ότι δεν αντέχω να ζω με αυτόν τον τρόπο και το έκανα…..Δεν το εννοούσα το έκανα για να τον εκφοβίσω. Πήγα για λίγο στο σπίτι του πατέρα μου. Αλλά μετά από λίγο καιρό επέστρεψα με την ελπίδα ότι ταρακουνήθηκε.

Σε τι θεωρείς ότι τον «βοηθούσε» η χρήση;

Ήταν «αγχούλης»,δεν πατούσε γερά στα πόδια του και είχε πολλές φοβίες τις οποίες μετά από λίγο κατάλαβα ότι τις δημιουργούσε το μυαλό του γιατί είχε αρχίσει να κάνει και άλλου είδους ουσίες εκτός από το χασίς. Η χρήση τον έκανε να νιώθει ότι είναι πιο μεγάλος, πιο ισχυρός, πιο μάγκας, πιο «μπενούκας».

Τι σε κρατούσε κοντά του παρόλο που γνώριζες;

Αυτό που σκεφτόμουν και έμενα κοντά του δεν είχε να κάνει με τον ίδιο είχε να κάνει με τα παιδιά. Σκεφτόμουν θα τα καταφέρω μόνη μου, που θα πάω τι θα κάνω; Δεν δούλευα και επίσης δεν μπορούσα να βασιστώ στους γονείς μου παρά μόνο στον πατέρα μου. Με την μητέρα μου δεν είχα καθόλου καλή σχέση.

Ποια ήταν η καθημερινότητα σας;

Υπήρχε κόντρα μεγάλη γιατί βασικά ψαχνόμουν και εγώ με την έννοια ότι μου έφταιγε ο εαυτός μου που δεν έπαιρνα αποφάσεις και τα έβαζα με τον ίδιο γιατί θεωρούσα ότι εκείνος μου δημιουργούσε το πρόβλημα και έτσι ήταν δηλαδή…Ήξερα ότι θα χωρίσω και ένιωθα ότι ο ίδιος φταίει που χαλάω το σπίτι μου, δεν θα έχουμε μια ωραία και ευτυχισμένη οικογένεια και θα πρέπει να το στερηθούμε όλο αυτό….Από την άλλη τα έβαζα με τον εαυτό μου που φοβόμουν να κάνω την κίνηση να φύγω γιατί φοβόμουν το άγνωστο ενώ έβλεπα ότι δεν υπάρχει μέλλον…

Είχε κάνει ποτέ χρήση μπροστά στα παιδιά;

Τα παιδιά δεν είχαν δει ούτε είχαν καταλάβει κάτι όσον αφορά την χρήση. Ήταν μικρά σε ηλικία και δεν γινόταν μπροστά τους.

Κάθε φορά που βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών ποια ήταν τα δικά σου συναισθήματα; Πώς το αντιμετώπιζες;

Δεν έκανα τίποτα, μετά από κάποιο σημείο ήρθε η αδιαφορία και η απάθεια.

«[…]Θυμάμαι να φεύγουν έπιπλα[…]»

Γινόταν επιθετικός;

Άλλες φορές ήταν επιθετικός, άλλες «νορμάλ», άλλες εκνευριστικός. Είχε προσπαθήσει να με χτυπήσει κάποιες φορές αλλά τις περισσότερες φορές αντιδρούσα και αμυνόμουν δεν με έκανε καλά εύκολα ευτυχώς είχα το σθένος και την  δύναμη να τον αντιμετωπίσω αλλά δεν παύει όμως να το προσπαθούσε. Θυμάμαι να φεύγουν έπιπλα…

Τα παιδιά σας ήταν μάρτυρες βίαιων περιστατικών;

Όταν προλάβαινα τα έβγαζα από τον χώρο που ήμουν με τον μπαμπά τους. Άλλες φορές όμως δεν προλάβαινα. Κάποιοι από τους τσακωμούς μας είχαν να κάνουν με τα παιδιά. Θυμάμαι μια φορά που έτυχε να παίξει μαζί τους - γιατί δεν ασχολούνταν μαζί τους ιδιαίτερα έως καθόλου- ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι και ο μεγάλος μας γιος 10 χρονών κατάφερε να τον κερδίσει το παιδί γέλασε από ικανοποίηση και γυρίζει και του δίνει μια σφαλιάρα και του λέει άντε ρε «μούλε»… Το ακούω και μπαίνω μες το δωμάτιο, τον κοιτάω και του λέω ξέρεις τι σημαίνει μούλος; Αυτός που δεν έχει πατέρα πρόσεξε γιατί θα βγεις αληθινός.

Πως νομίζεις ότι τα επηρέασε στην ενήλικη ζωή τους;

Σίγουρα τους έχει κάνει κακό αλλά επειδή χωρίσαμε  όταν ήταν στην εφηβεία και στο σπίτι που μέναμε οι τρεις μας είχαμε την ηρεμία μας, δεν είχαμε εντάσεις και φασαρίες θεωρώ ότι εάν έμενα και άλλο μαζί του θα τους επηρέαζε πολύ χειρότερα. Δεν ήμουν αναγκασμένη να τους λέω «σους» ήρθε ο μπαμπάς γιατί δεν ήξερα μόλις ανοίξει η πόρτα πως θα είναι…. Κατάλαβαν μεγαλώνοντας και μάλιστα μου το είπαν ότι έκανα το σωστό.

«[…]Ένιωσα ότι κάποιος μου έδωσε μια σφαλιάρα και μου είπε «ξύπνα ρε μ@λ@κ@[...]».

Ποιο περιστατικό σε είχε συγκλονίσει και σε έφερε σε τρομερά δύσκολη θέση όσον αφορά τα παιδιά;

Ένα βράδυ ήρθε η αστυνομία για έλεγχο στο σπίτι μας. Είχε μπλέξει άσχημα με κυκλώματα. Με σόκαρε το γεγονός ότι τα παιδιά μου ήταν στο άλλο δωμάτιο και θα μπορούσαν να είχαν ξυπνήσει. Ευτυχώς δεν ξύπνησαν.

Πότε σου δόθηκε η κατάλληλη ευκαιρία για να φύγεις και να ξεπεράσεις τους φόβους σου;

Κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι έχει διπλή ζωή και ότι μέσα σε όλα τ’ άλλα ήταν και άπιστος. Ένιωσα ότι κάποιος μου έδωσε μια σφαλιάρα και μου είπε «ξύπνα ρε μ@λ@κ@». Σκέφτηκα ότι αυτό ήταν το «κερασάκι στην τούρτα» και ότι μπορώ να φύγω χωρίς ενοχές και έτσι έφυγα χωρίς δεύτερες σκέψεις..  

Τι σε θύμωσε σε ‘σένα τι θα μπορούσες να αντιμετωπίσεις αλλιώς;

Θα μπορούσα να είχα βρει το θάρρος και να φύγω πολύ νωρίτερα. Όταν έφυγα ήμουν περίπου 32 χρονών. Δυστυχώς έμεινα για να τον βοηθήσω με την ελπίδα ότι θα αλλάξουν τα πράγματα και θα ζήσουμε φυσιολογικά σαν μια κανονική οικογένεια αλλά εκείνος δεν έδειξε ποτέ ότι θέλει να κάνει κάτι γι΄ αυτό, ούτε ζήτησε πότε βοήθεια. Μάλιστα προς το τέλος θεωρώ ότι είχε αρχίσει να κάνει χρήση κοκαΐνης.

Πιστεύεις πως η εικόνα που είχες για τον εαυτό σου έχει αλλάξει σε σχέση με σήμερα;

Περισσότερο σκεφτόμουν τα παιδιά παρά τον εαυτό μου. Δεν ήξερα εάν μόνη μου μπορούσα να τους παρέχω αυτό που έπρεπε .Με τον εαυτό μου θεωρώ ότι τα είχα καλά απλά ώρες- ώρες δείλιαζα να κάνω το βήμα .Με κρατούσε πίσω πολύ ο φόβος και η ανασφάλεια για το μέλλον. Ίσως έφταιγε το νεαρό της ηλικίας μου και ότι δεν είχα υποστηρικτικό περιβάλλον.

 «[…]εάν δεν δείξει έστω και μια φορά ο εξαρτημένος ότι θέλει να ζητήσει βοήθεια όποιος είναι δίπλα του πρέπει να φύγει […]»

Τι συμβουλεύεις τις νεότερες ή νεότερους που τη δεδομένη στιγμή βρίσκονται σε σχέση με εθισμένο και κακοποιητικό σύντροφο;

Δεν μπορώ να συμβουλεύσω κανέναν. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός δεν ξέρεις τι αντιμετωπίζει ο καθένας.

Ποιο είναι το μήνυμα που θες να περάσεις;

Το μόνο μήνυμα που θέλω να περάσω είναι ότι εάν δεν δείξει έστω και μια φορά ο εξαρτημένος ότι θέλει να ζητήσει βοήθεια όποιος είναι δίπλα του πρέπει να φύγει. Θα μου πεις τώρα για το «χασίς» τα λες αυτά… Είναι τόσο απενοχοποιημένο πια αλλά εμένα δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι είναι το πρώτο σκαλί για να πάει στο επόμενο. Τουλάχιστον στη δική μας περίπτωση έτσι έγινε. Μπορεί να μην ισχύει για τον «Χ»  Γιώργο ,Βασίλη ή οποιονδήποτε «Χ» αλλά πιστεύω ότι θα είναι από τις εξαιρέσεις.

 Γράφει: Ε.Γ