TV

  • 1 A Valiwth BANNER
  • Kteo Lakonias Arkadias

  • DIMANTOPOULOS
  • GALLH KATERINA
  • SOFOS
  • MERMHGKA
  • PLAISIOTELIKO11
  • Makis Antallaktika
  • 1SPARTA BEER
  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΥΚΗΣ
  • ESTHIQUE
  • ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
  • Consul ANERGOI Site 30 49 Sparth 370x210px

Άρθρο Β.Μητράκου : Χαριστική βολή στο συνδικαλισμό ή νέο ξεκίνημα ;
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021 19:33

Χαριστική βολή στο συνδικαλισμό ή νέο ξεκίνημα ;

Δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για το αν οι αλλαγές που ψηφίστηκαν πρόσφατα για τον συνδικαλισμό  και τα εργασιακά είναι καλές ή κακές . Ποτέ , καμία κυβέρνηση δεν  ψήφισε κάτι που να είναι υπέρ του συνδικαλιστικού κινήματος  και των εργαζομένων . Εκείνο που εξυπηρετούν αποκλειστικά οι κυβερνήσεις , δυστυχώς, είναι  μόνο τα συμφέροντα του  αστικού κράτους , του κεφαλαίου και της εργοδοσίας .  

Σήμερα που η κρίση έχει βαθύνει αφάνταστα οι εργαζόμενοι έχουν υποχρέωση να σκύψουν πάνω στο εργατικό κίνημα , να προβληματιστούν σοβαρά  για τη θλιβερή κατάσταση στην οποία βρίσκεται και να αποφασίσουν αν θα πάρουν ή όχι  να πάρουν τα ηνία στα χέρια τους .

Η κυβέρνηση γνωρίζοντας την  σημερινή τραγική κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος  (άλλωστε ο πολιτικός της φορέας από το 1974 έως και σήμερα συνήργησε όσες φορές βρέθηκε στην κυβέρνηση για να χτυπηθεί ανελέητα)  του έδωσε  τη χαριστική βολή  ψηφίζοντας μεταξύ άλλων 2 αλλαγές στο άρθρο 8 του ν. 1264/1982 :

1.Θεσμοθετείται  , εκτός από τη φυσική , η « εξ αποστάσεως»  παρουσία των μελών  στη Γενική Συνέλευση !!!

2.Ειδικά για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται η φυσική ή εξ αποστάσεως ψήφος τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικώς τακτοποιημένων μελών , των οποίων η εξ αποστάσεως «παρουσία» θα πρέπει να εξασφαλίζεται από το συνδικάτο για να διαπιστώνεται η νόμιμη απαρτία .

Το εύλογο ερώτημα είναι :

Πώς θα παρίσταται «εξ αποστάσεως» ένα μέλος σε μια Γενική Συνέλευση , η οποία  γίνεται με φυσική παρουσία των μελών της ;

Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που βρεθεί τρόπος , γιατί ένα μέλος να πάει στη Συνέλευση , αφού θα «μπορεί να παρίσταται εξ αποστάσεως» ;

Κι ακόμα :

Η Γενική Συνέλευση είναι  μια ζωντανή , δημοκρατική διαδικασία , στην οποία αναπτύσσονται απόψεις , γίνεται αντιπαράθεση ιδεών , θέσεων  και προβληματισμών, ζητούνται και δίνονται διευκρινίσεις , ξεκαθαρίζονται απορίες  , γίνεται απολογισμός και κριτική , κατατίθενται μομφές κατά προσώπων και οργάνων και στο τέλος , ως επιστέγασμα της όλης διαδικασίας , ακολουθεί ψηφοφορία και λαμβάνονται αποφάσεις με τις προβλεπόμενες από  το νόμο και το καταστατικό πλειοψηφίες και απαρτίες .

Πώς , λοιπόν, τα «εξ αποστάσεως» παριστάμενα μέλη θα συμμετέχουν σ’ αυτήν την ουσιαστική και θεμελιακή  συνδικαλιστική διαδικασία  και θα ψηφίζουν στο τέλος της  και ποιο βάρος θα έχει η ψήφος τους ;

Απαντήσεις φυσικά δεν πρόκειται να δοθούν , γιατί (απλά) δεν υπάρχουν .

Η αντικειμενική αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται τη διάλυση του κοινωνικού ιστού λόγω της πανδημίας μαζί και την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το συνδικαλιστικό κίνημα  καθώς και την αβουλία – απραξία των εργαζομένων και της αντιπολίτευσης , για να δώσει στο συνδικαλιστικό κίνημα τη χαριστική βολή . Έτσι , με το πρόσχημα εξασφάλισης εκ μέρους του συνδικάτου της «εξ αποστάσεως» παρουσίας  και ψήφου των μελών ,  καθιστά , πλέον , αδύνατες τις νόμιμες απαρτίες των Γενικών Συνελεύσεων και  βάζει  ταφόπλακα στις απεργιακές κινητοποιήσεις .

Με τον τρόπο αυτό και σε συνδυασμό με τις τροποποιήσεις για το εργασιακό που ψηφίστηκαν  παράλληλα ,  ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ το σχέδιο των αντιδραστικών κύκλων (ντόπιων και ξένων) για να παραδοθούν τα πάντα στα χέρια του αδηφάγου κεφαλαίου και να γυρίσουν οι εργαζόμενοι και  η κοινωνία στον εργασιακό μεσαίωνα.

Κι αυτό , βεβαίως , είναι κάτι που ξεκίνησε και προγραμματίστηκε εδώ και 10ετίες , υλοποιήθηκε σταδιακά , υπομονετικά και με συνέπεια από τις  εκάστοτε κυβερνήσεις (μηδεμιάς εξαιρουμένης) , αποτέλεσε κυρίαρχο τμήμα των εξοντωτικών μνημονίων και σήμερα γράφεται ο μαύρος επίλογος .

Με κανέναν τρόπο , όμως , δεν πρέπει να παραβλεφθούν και να αποσιωπηθούν  και οι τεράστιες  ευθύνες των εργαζομένων ,  οι οποίοι από το 1981 και μετά  (κυρίως) παρέδωσαν  δέσμια τα συνδικάτα στα κόμματα , στις  συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες και στους εργατοπατέρες  και συμμετείχαν , οι ίδιοι οι εργαζόμενοι , ως πειθήνιοι και υπάκουοι στρατιώτες  στις  κομματικές παρατάξεις  , οι οποίες ήταν το μακρύ χέρι των κομμάτων στο συνδικαλιστικό κίνημα , προκειμένου να το ελέγχουν , να το ποδηγετούν και να το χρησιμοποιούν για τα δικά τους οφέλη  αλλά και για τα συμφέροντα των οικονομικών και κοινωνικών πατρώνων τους .

Ακόμα και σήμερα , μέσα σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση και συγκυρία , οι εργαζόμενοι , αν πράγματι θέλουν να δημιουργήσουν μόνοι τη μοίρα τους  κι όχι να τη ζητιανεύουν από «σωτήρες» κι εξουσιαστές  , ΟΦΕΙΛΟΥΝ να πιστέψουν  ξανά στο  μαζικό , γνήσιο και αυτόνομο συνδικαλιστικό κίνημα , που ελέγχεται ΜΟΝΟ από τα φυσικά του μέλη και λειτουργεί  γνήσια δημοκρατικά , με μοναδικό σκοπό την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της κοινωνίας .

Αν οι εργαζόμενοι  κάνουν την αυτοκριτική τους  , αν αφυπνισθούν και αποφασίσουν να επιστρέψουν στα συνδικάτα  μ’ αυτήν την πίστη και μ’ αυτή την αδιαπραγμάτευτη βούληση , βάζοντας τους δικούς τους όρους και κανόνες ,  τίποτε και κανείς δεν θα μπορέσει να τους αντισταθεί και να τους εμποδίσει .  

Πολύ , δε , περισσότερο αν κατανοήσουν ότι τέτοιες   ενώσεις των εργαζομένων  δεν είναι αναγκαίες μόνο στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας , αλλά μπορούν να αποτελέσουν και τον πυρήνα μιας μελλοντικής  δίκαιης κοινωνίας  ισότητας και αλληλεγγύης  , χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο .

                                                                                      Σπάρτη 25-6-2021

                                                                                     Βαγγέλης Μητράκος